Jedną z wielu możliwych zrealizowanych dróg powstawania wielu możliwych wierzeń jest poniższy opis:
    Od momentu, gdy człowiek zaczął mieć najpierw bardzo rzadko, potem coraz częściej drobne chwilki, następnie chwile, aż po długie godziny czas dla siebie, nie przeznaczony na walkę o życie, o przetrwanie, o jedzenie, o schronienie, w obronie potomstwa - czas ten począł wypełniać dziwnym zajęciem - myśleniem.
    Do tej pory cały czas musiał czuwać, by przeżyć, by przeżyły dzieci, by nie dać się zjeść. Po odkryciu ognia doszło troska i dbanie o jego utrzymanie.

    Myślenie rozwijało umysł i pozwalało odkrywać świat nie tylko jako źródło pożywienia i schronienie, ale jako siedlisko innych istot. Myślenie jednakże powodowało to, że przybywało pytań, natomiast odpowiedzi znajdowano w o wiele mniejszym tempie i tylko na najprostsze pytania. W różnych społecznościach na różnym etapie rozwoju zaczęli pojawiać się ludzie, którzy sprytnie zauważyli, że znający odpowiedzi na różne pytania są przez pozostałych traktowani inaczej, często z szacunkiem i bojaźnią.

    Od tego już tylko krok do odpowiadania na coraz trudniejsze pytania w sposób wieloznaczny niejasny, sugerujący wiedzę, lecz niesprawdzalną. Kolejne kroki prowadzą do powstawania przekonań o istnieniu Istoty Wyższej, która zna odpowiedzi na każde pytanie, a pośrednikiem między społecznością a Istotą stawali się Mędrcy, w większości uzurpatorzy (najpierw szamani, później kapłani).

    Nietrudno wyobrazić sobie uznanie Istoty Wyższej za praprzyczynę wszystkiego. Tak w bardzo dużym skrócie i uproszczeniu prawdopodobnie powstały wszelkie religie i wierzenia. Dość często dla zagmatwania sprawy - (do wiadomości maluczkich dla zrozumienia) wymyślano w imaginacji szarlatanów istnienie różnego rodzaju bóstw odpowiadających za różne aspekty życia ludzkiego. Ten etap powołał do życia wierzenia i religie politeistyczne, w pewnym sensie dość racjonalne, szczególnie, że poszczególne bóstwa posiadając władzę w ograniczonym zakresie były bliższe słabej istocie ludzkiej.

    Powyższy opis dotyczy bardzo pierwotnych dziejów religii i wierzeń. Ponieważ rola pośrednika między społecznością i bóstwem lub bóstwami była dość intratnym zajęciem nie wymagającym wysiłku fizycznego, lecz dużego sprytu, inteligencji i bezczelności (w końcu sprzedawano wymysły jako PRAWDĘ), rozwój tej dziedziny działalności człowieka był jednym z przodujących, z czasem najważniejszym, wręcz uprawniającym pośredników do sprawowania władzy absolutnej.

    Po co powstały najpierw wierzenia, a raczej po co w późniejszym etapie powstały kościoły jako wspólnoty wyznawców?
    Odpowiedź na to pytanie jest w zależności od światopoglądu odpowiadającego jest niesłychanie zróżnicowana, a jednocześnie dość prosta.
    A. Aby „wyjaśnić” powstanie świata i sens życia.
    B. Aby zapewnić niektórym narzędzie do sprawowania władzy pod pozorem służby.